JEZUSA CHRYSTUSA KRÓLA WSZECHŚWIATA 22.11.2020

OGŁOSZENIA PARAFIALNE

• W przyszłą niedzielę rozpoczyna się w Kościele Adwent – czas, który ma nas przygotować do świąt Bożego Narodzenia i do naszego spotkania ze Zbawicielem w wieczności. To początek nowego roku liturgicznego i duszpasterskiego, który przeżywać będziemy pod hasłem: ZGROMADZENI NA ŚWIĘTEJ WIECZERZY.

• Podejmujemy tradycyjnie akcję pod auspicjami Caritas Tytka Charytatywna. Tytki wyłożone są na stoliczku pod chórem. Zabieramy je do domu i wypełniamy artykułami spożywczymi oraz chemicznymi tj. środkami czystości. Oddajemy w 3 niedzielę adwentu w salce parafialnej, w niedzielne przedpołudnie.

• Zgodnie z nowymi obostrzeniami od 7 listopada wewnątrz świątyń może przebywać jednocześnie nie więcej jak 1 osoba na 15mkw, nie wliczając kapłana i służby liturgicznej.

• Nowenna do MB Nieustającej Pomocy w środę o godz. 17.45

• Decyzją papieża Franciszka przez cały miesiąc listopad istnieje możliwość zyskiwania odpustu zupełnego dla zmarłych.

• Można rezerwować intencje mszalne na przyszły rok.

• Polecam lekturę prasy katolickiej, dostępny: Przewodnik Katolicki i Gość Niedzielny.

• Dzisiaj po Mszach św. w nawiązaniu do Światowego Dnia Ubogich zbiórka na Caritas.

• Serdecznie proszę wszystkich o ścisłe przestrzeganie zasad bezpieczeństwa, a nade wszystko przypominam o obowiązku stosowania maseczek zakrywających usta i nos.

• W związku z pierwszymi przymrozkami został zamknięty dopływ wody na cmentarzu.

Wszystkim parafianom i gościom życzę zdrowia duszy i ciała!
Ks. Przemysław


DEKRET

W bieżącym roku, w aktualnych okolicznościach spowodowanych pandemią COVID-19,
odpusty zupełne dla wiernych zmarłych będzie można uzyskać przez cały listopad,
przy zmienionych warunkach i dostosowanych do sytuacji dziełach pobożnych, aby zapewnić bezpieczeństwo wiernych.

Do niniejszej Penitencjarii Apostolskiej dotarło wiele próśb Świętych Pasterzy, aby w tym roku, z powodu epidemii COVID-19, zmieniono pobożne dzieła w celu uzyskania odpustów zupełnych dla dusz czyśćcowych, które można uzyskiwać zgodnie z normą „Wykazu odpustów” (nad. 29, § 1). Dlatego Penitencjaria Apostolska, na mocy specjalnego polecenia Jego Świątobliwości Papieża Franciszka, chętnie ustanawia i określa, że w tym roku, aby uniknąć zgromadzeń, tam, gdzie są one zakazane:

a.- Odpust zupełny dla osób nawiedzających cmentarz i modlących się, choćby tylko w myśli, za zmarłych przez poszczególne osiem dni, zwykle ustanowiony jedynie na dni od 1 do 8 listopada, dla pożytku wiernych może być przeniesiony na inne osiem dni listopada. Dni te, dowolnie wybrane przez poszczególnych wiernych, mogą być od siebie oddzielone.

b- Odpust zupełny związany z dniem 2 listopada, ustanowiony na Wspomnienie wszystkich wiernych zmarłych dla tych, którzy pobożnie nawiedzają i odmawiają tam „Ojcze nasz” i „Wierzę w Boga”, może być przeniesiony nie tylko na niedzielę poprzedzającą lub następującą, albo na sam dzień Uroczystości Wszystkich Świętych, ale także na inny dzień listopada, dowolnie wybrany przez poszczególnych wiernych.

Osoby starsze, chore i ci wszyscy, którzy z poważnych powodów nie mogą opuścić domu, na przykład ze względu na zakazy gromadzenia się licznych wiernych w miejscach świętych, będą mogli uzyskać odpust zupełny, jeśli tylko łącząc się duchowo z tymi wiernymi, którzy pobożnie nawiedzają miejsca święte, oraz wykluczając wszelkie przywiązanie do jakiegokolwiek grzechu i mając intencję kiedy to tylko będzie możliwe spełnić trzy zwyczajne warunki (spowiedź sakramentalna, Komunia eucharystyczna i modlitwa w intencjach Ojca Świętego), odmówią pobożnie modlitwy za zmarłych przed obrazem Pana Jezusa lub Najświętszej Maryi Panny (na przykład jutrznię i nieszpory z oficjum Liturgii godzin za zmarłych, Różaniec, Koronkę do Bożego Miłosierdzia i inne modlitwy za zmarłych bliskich ich sercu), albo jeśli podejmą medytacyjną lekturę jednego z fragmentów Ewangelii z liturgii za zmarłych, lub też jeśli wypełnią uczynki miłosierdzia poprzez ofiarowanie Bogu cierpień i niedogodności swego życia.

Aby ten dostęp do łaski Bożej, udzielanej władzą kluczy Kościoła, stawał się łatwiejszy ze względu na miłosierdzie duszpasterskie, niniejsza Penitencjaria gorąco prosi, aby wszyscy kapłani posiadający odpowiednie uprawnienia, oddali się z gorliwością i wielkodusznością celebracji Sakramentu Pokuty i udzielali Komunii Świętej chorym.

Niemniej, jeśli chodzi o warunki duchowe dla uzyskania odpustu zupełnego, nadal obowiązują wcześniej wydane wskazania zawarte w „Nocie odnośnie sakramentu pojednania w obecnej sytuacji pandemii”.

Wreszcie, ponieważ dusze czyścowe wspierane są wstawiennictwem wiernych, szczególnie zaś miłą Bogu ofiarą ołtarza (por. Sob. Tryd. Sesja XXV, Dekret o czyśćcu), gorąco zaleca się wszystkim kapłanom trzykrotne odprawianie Mszy św. w dniu Wspomnienia wszystkich wiernych zmarłych, zgodnie z Konstytucją Apostolską „Incruentum Altaris”, wydaną przez czcigodnej pamięci papieża Benedykta XV w dn. 10 sierpnia 1915 roku.

Niniejszy dekret jest ważny przez cały listopad. Bez względu na jakiekolwiek przeciwne zarządzenia.

W Rzymie, w siedzibie Penitencjarii Apostolskiej, 22 października 2020 roku, we wspomnienie św. Jana Pawła II.

Mauro Kard. Piacenza
Penitencjarz Większy

Ks. prał. Krzysztof Nykiel
Regens


MODLITWA O POKÓJ
(na motywach Listu do Efezjan]

Panie Jezu Chryste,
Ty, który jesteś naszym pokojem,
Ty, który zburzyłeś rozdzielający ludzi mur – wrogość,
Ty, który ludzi dalekich czynisz bliskimi,
Ty, który w sobie zadałeś śmierć wrogości!
Prosimy, zadaj śmierć także jakiejkolwiek wrogości w nas!
Daj nam światłe oczy serca, byśmy przestali widzieć w sobie wzajemnie przeciwników, a zobaczyli współdomowników – w Twoim Domu, a także w tym domu, który ma na imię Polska;
Nawróć nasze wzajemne myślenie o sobie, i daj nam słowa i czyny na miarę tego nawrócenia.
Włóż nam w usta – a jeszcze wcześniej w nasze myśli – słowa, które budują, nie rujnują; leczą, nie zadają rany; pocieszają, nie odbierają nadzieję; niosą pokój, nie wywołują agresję.
Wskaż nam czyny konkretnej miłości i miłosierdzia, wokół których odbudujemy naszą wspólnotę. Zwłaszcza w tak trudnej, obecnej chwili pandemii poprowadź nas do osób chorych i starszych, tych, którzy przebywają na kwarantannie i tych, którzy opłakują swoich zmarłych. Pomnóż w nas ofiarność i współczucie.
Uczyń każdego z nas „nowym człowiekiem”, a nastanie pokój!

Modlimy się za wszystkich!
O mądrość i pragnienie dobra wspólnego dla każdego, kto w obecnym sporze zabiera głos;
Za polityków wszystkich opcji w parlamencie i poza nim.
Za tych, którzy modlą się w kościołach, i za tych, którzy demonstrują.
Za wierzących w Boga, i za tych, którzy wartości prawdy, sprawiedliwości, dobra i piękna wywodzą z „innych źródeł”;
Również za tych, którzy w tej chwili wcale ich nie szukają.
Ty – rozpoznany czy nierozpoznany – znajdź drogę do każdego z nas, wskaż nam właściwe drogi ku sobie nawzajem. I skutecznie nas po nich poprowadź.

Amen.


Komunia duchowa

Co uczynić przed Komunią duchową?

Najpierw należy wzbudzić żywą wiarę w obecność Jezusa Chrystusa. Można w tym celu odmówić akty wiary, nadziei i miłości, albo posłużyć się inną modlitwą spontanicznie przez siebie ułożoną. Następnie należy ufnie otworzyć swoje serce na Boga i odmówić modlitwę: Ojcze nasz. Następnie należy poprosić Pana Jezusa, aby przyszedł do naszego serca i zamieszkał w nim. Trzeba to uczynić prostymi słowami, np. Przyjdź, Panie Jezu, Chlebie życia i zamieszkaj w mym sercu, bym zawsze należał tylko do Ciebie. Po czym należy odmówić, tak jak podczas Mszy Świętej: Baranku Boży i zaprosić do swego serca Jezusa Chrystusa. W ciszy tego duchowego wydarzenia należy trwać przez kilka chwil. Potem uwielbiamy Boga i dziękujemy mu za otrzymaną łaskę. Tak przyjętą Komunię duchową można powtarzać wielokrotnie w ciągu dnia. Bardzo przyczynia się ona do wzrostu duchowego. Należy jeszcze dodać, że ten rodzaj Komunii Świętej jest bardzo przydatny dla osób przewlekle chorych, które słuchają Mszy przez radio albo uczestniczą w niej za pośrednictwem telewizji.
Papież Jan Paweł II w kwestii Komunii duchowej wspomina w swej encyklice zachętę św. Teresy od Jezusa: Kiedy nie przystępujecie do Komunii i nie uczestniczycie we Mszy Świętej, najbardziej korzystną rzeczą jest praktyka Komunii duchowej. Dzięki niej obficie jesteście naznaczeni miłością naszego Pana. Wydaje się, że skoro Ojciec Święty wspomina taki rodzaj Komunii pierwszy raz po Soborze Watykańskim II, w pewien sposób ją polecając, moglibyśmy taką praktykę stosować w naszym życiu duchowym, oczywiście pamiętając, że zawsze na pierwszym miejscu ma być Komunia sakramentalna.

Jak przyjąć Komunię duchową?

Należy ją przyjąć gorącym pragnieniem swej duszy, dlatego Komunię duchową nazywamy również Komunią pragnienia. Taką prośbę serdeczną, żeby Pan Jezus raczył przyjść do mnie i być ze mną, chociaż nie mogę Go przyjąć sakramentalnie. Przed przyjęciem Komunii duchowej należy wzbudzić przed Panem Jezusem akt żalu i wyznać Mu swoją niegodność, a dopiero potem prosić Go o przyjście do duszy, gdyż fizycznie nie mogę Go przyjąć sakramentalnie.
Są osoby, które nawet jeżeli tego dnia przystąpili do Komunii sakramentalnej w czasie Mszy przyjmują Komunię duchową, czy to w własnym domu, czy wstępując do kościoła choćby na krótką adorację Najświętszego Sakramentu.

Formuły Komunii duchowej

Mogą być one indywidualne, ukazujące pragnienie i dyspozycję ludzkiej duszy do duchowego zjednoczenia się z Chrystusem eucharystycznym. Kilka przykładów:
1. Pragnę Cię przyjąć Panie z tą samą czystością, pokorą i pobożnością, z jaką przyjęła Cię Twoja Najświętsza Matka, z duchem i żarliwością świętych.
2. O mój Jezu, wierzę, że jesteś prawdziwie obecny w Najświętszym Sakramencie. Kocham Cię nade wszystko i pragnę Cię posiadać w mej duszy.
3. Skoro nie mogę Cię teraz przyjąć sakramentalnie, przyjdź duchowo do mego serca.
4. Miłuję Cię Jezu już obecnego w mym sercu i łączę się całkowicie z Tobą; nigdy nie pozwól mi oddalić się od Ciebie.
5. Panie Jezu, ponieważ nie mogę w tej chwili przyjąć Ciebie w Sakramencie Eucharystii, błagam Cię, abyś przyszedł duchowo do mojego serca.
6. Mój Jezu, wierzę w Ciebie w tym Najświętszym Sakramencie! Miłuję Cię nade wszystko! Pragnę Cię przyjąć. Przyjdź, mój Jezu! Przyjdź do duszy mojej.